جراحی کاهش پلک پایینی (شکل‌دهی چشم با نمایش اسکلرا)

جراحی کاهش پلک پایینی (شکل‌دهی چشم با نمایش اسکلرا)

جراحی کاهش پلک پایینی یک عمل جراحی زیبایی‌شناختی است که با کاهش پلک پایینی در گوشه بیرونی چشم (لاتراسی کانتالی) حدود چند میلی‌متر، ابعاد عمودی چشم را گسترش داده و ظاهری "چشم با نمایش اسکلرا" دایره‌ای و ملایم ایجاد می‌کند. این روش به عنوان "تشکیل خط شیک" نیز شناخته می‌شود. این عمل برای افرادی که نگران چشم‌های برافراشته یا بیان صورتی سخت‌گیرانه هستند و کسانی که می‌خواهند چشم‌های بزرگ‌تری داشته باشند، مناسب است. این روش به‌ویژه در آسیای شرقی بسیار محبوب است.

مکانیسم جراحی و پیش‌زمینه آناتومیکی

شکل گوشه بیرونی چشم توسط رابطه موضعی میان تاندون کانتالی جانبی و پلیت تارسالی تعیین می‌شود. هرچه شیب بالارونده گوشه بیرونی (تیلت کانتالی) بیشتر باشد، تاثیر "چشم برافراشته" قوی‌تر به نظر می‌رسد، در حالی‌که شیب پایین‌رونده ظاهری "چشم افتاده‌ای" را ایجاد می‌کند. یک مطالعه منتشرشده در Archives of Plastic Surgery (2016) گزارش کرد که برش و دوباره‌خیاطی ناحیه کانتالی جانبی می‌تواند فاصله افقی میان کانتالی میانی و جانبی را افزایش دهد و در نتیجه ظاهر چشم را بزرگ‌تر نشان دهد (doi: 10.5999/aps.2016.43.4.321). این روش بر اساس این اصول آناتومیکی انجام می‌شود: پلک پایینی خارجی برش داده می‌شود، تاندون کانتالی جانبی به موضع مناسب دوباره‌ثابت می‌شود، و حاشیه پلک پایینی به آرامی به سمت پایین حرکت می‌یابد.

روند جراحی

این عمل تحت بیهوشی موضعی با زمان جراحی تقریبی 30–60 دقیقه برای دو چشم انجام می‌شود. برش با طول چند میلی‌متر از سمت کانجنکتیوال (سطح درونی پلک) یا سمت پوستی گوشه بیرونی ایجاد می‌شود، و ساختارهای پشتیبان پلک پایینی خارجی تنظیم و به موضع مناسب ثابت می‌شوند. حتی زمانی‌که برش از سمت پوستی ایجاد شود، ندبه در امتداد چین‌های طبیعی گوشه چشم طراحی می‌شود و پس از بهبودی تقریباً غیرقابل‌دیدار است. پس از جراحی، مرهم چشمی اعمال شده و نوار حفاظتی برای چند روز قرار داده می‌شود.

زمان بهبودی و دوره عود آن

در طول 1–2 هفته پس از جراحی، به‌ویژه در اطراف گوشه بیرونی چشم، تورم و مچگیری رخ می‌دهد. مچگیری معمولاً در عرض 7–14 روز از بین می‌رود. خیاط‌برداری 5–7 روز پس از جراحی انجام می‌شود. یک مطالعه مشاهده‌ای بازگشتی در مورد جراحی کاهش پلک پایینی منتشرشده در Journal of the Korean Ophthalmological Society (2017) گزارش کرد که انتخاب تکنیک جراحی مناسب در تمام موارد به رضایت زیبایی‌شناختی دست یافت (doi: 10.3341/kjo.2016.0059) و پایداری موضع پلک پایینی را نشان داد. ظاهر نهایی معمولاً می‌تواند 3–6 ماه پس از جراحی ارزیابی شود.

احتیاطات و ریسک‌ها

اگرچه به طور کلی یک روش ایمن است، عوارض نادری شامل عدم تقارن در درجه باز شدن زاویه خارجی چشم، عقب رفتگی زاویه خارجی چشم (انقباض اسکار)، و دوباره تنگ شدن می‌شوند. یک مطالعه در Archives of Plastic Surgery (۲۰۱۶) نشان داد که طراحی جراحی که زاویه خارجی چشم را حفظ می‌کند، عوارض را کاهش می‌دهد (doi: 10.5999/aps.2016.43.4.316). مهم است که تکنیک و طراحی جراحی را با جراح خود به طور کامل قبل از جراحی بحث کنید.

ترکیب با روش‌های دیگر

ترکیب با جراحی زاویه داخلی چشم (شکل دهی کانتوس داخلی) یا ایجاد پلک دوتایی امکان یک رویکرد جامع برای هماهنگ سازی اندازه کلی چشم را فراهم می‌کند. همچنین گزارش شده است که ترکیب با پیوند چربی می‌تواند به طور همزمان کمبود حجم اطراف زاویه خارجی چشم را بهبود دهد (Plastic and Reconstructive Surgery Global Open، ۲۰۱۶، doi: 10.1097/GOX.0000000000001190).