تزریق اسید هیالورونیک در شقیقه‌ها و پیشانی: تکنیک، مقایسه با پیوند چربی، و ریسک‌ها

هر بار که به آینه نگاه می‌کنید، آیا توخالی شقیقه‌ها و چین‌وچروک‌های پیشانی شما را نگران می‌کند؟

«به نحوی صورتم پیر‌تر به نظر می‌رسد»——دلیل آن اغلبکاهش حجمدر شقیقه‌ها و پیشانی.

• مکانیسم و تکنیک‌های جدید برایتزریق اسید هیالورونیکدر شقیقه‌ها و پیشانی
• مقایسه تفصیلی تزریق اسید هیالورونیک و پیوند چربی خودکار (پیوند چربی)، و تفاوت‌های میزان ماندگاری
• خطرات اصلی در نهفته در مناطق شقیقه و پیشانی مانند نابینایی و سکته، و استراتژی‌های برای جلوگیری از آن‌ها

از آنجا که این منطقه حساسی است که تأثیر زیادی بر تاثیر چهره و جوانی دارد، طبیعی است که بخواهید «از شکست جلوگیری کنید» و «ایمن‌ترین و موثرترین روش را انتخاب کنید».

اما، یک واقعیت مهمی وجود دارد که باید بدان بپردازید.

اگرچه تزریق اسید هیالورونیک اغلب «روش کوچک زیبایی‌شناسی» نامیده می‌شود، پیشانی و شقیقه‌ها به‌طور خاص مناطق خطرناک تر آناتومیکی صورت هستند——یک«منطقه پرخطر».بدون دانش مناسب، درمان می‌تواند منجر به عوارض جدی و برگشت‌ناپذیر شود.

این مقاله به‌طور کامل دانش و تکنیک‌های جلوگیری از خطر را که پزشکان پیشرو از آن استفاده می‌کنند، بر اساس مطالعات بالینی بین‌المللی متعدد و داده‌های آناتومیکی جدید توضیح می‌دهد. تا زمان پایان خواندن این مقاله، باید درک واضحی از «کجا، چه چیز، و چرا باید تأیید کنید» داشته باشید.

ابتدا، آنچه باید بدان بپردازید——مکانیسم‌های پیری پیشانی و شقیقه‌ها، و علم اسید هیالورونیک

«کاهش سفتی»——این چه معنی می‌دهد؟

تغییرات در خصوصیات مکانیکی پوست (سفتی و الاستیسیته) یکی ازاولین نشانه‌های قابل اندازه‌گیریپیری پوست است، و در بسیاری موارد، چین‌وچروک‌های قابل مشاهده بعداً تشکیل می‌شود. مواد پر کننده بر پایه اسید هیالورونیک (HA)، به دلیل اثر بخشی و ایمنی شان،برای بیش از 20 سالبه عنوان "استاندارد طلایی" در جوانسازی پوست به طور گسترده استفاده شده است.

در گذشته، اسید هیالورونیک صرفاً به عنوان یک "پرکننده" برای چین‌وچروک‌ها و شیارها درک می‌شد. با این‌حال، با تعمق در درک فرآیند پیری صورت، به عنوان "حجم‌دهی سه‌بعدی" برای جبران کاهش حجم صورت مرتبط با سن مورد استفاده قرار گرفته است.

فراتر از صرف «پرکردن»—اثر Neocollagenesis

در اینجا واقعیتی است که بسیاری از بیماران از آن بی‌اطلاع هستند.

از مشاهدات بالینی بیمارانی که تزریقات مکرر اسید هیالورونیک را تحمل کرده‌اند، یافته‌هایی فراتر از آنچه از عمر معروف اسید هیالورونیک انتظار می‌رود گزارش شده است:اثرات دراز‌مدت پایدارو بهبود خصوصیات مکانیکی پوست.

چرا این اتفاق می‌افتد؟

مکانیسم به این‌گونه کار می‌کند: اسید هیالورونیک Cross‌شده تزریق‌شده، ماتریکس خارج‌سلولی (ECM) را به صورت فیزیکی کشش می‌دهد و تنش مکانیکی را بر فیبروبلاست‌ها وارد می‌کند. این تنش فیبروبلاست‌ها را تحریک می‌کند و سنتز نوین (neocollagenesis) کلاژن (به‌ویژه کلاژن نوع I و نوع III) و الاستین را تشویق می‌کند.

به‌عبارت دیگر، اسید هیالورونیک نه‌تنها حجم فیزیکی اضافه می‌کند بلکه به عنوان یک "بوستر پوستی" عمل می‌کند که تولید اجزای پوست جوان را تحریک می‌کند و داربست درمی را بازسازی می‌کند.

تکنیک تزریق همه چیز در مورد "تزریق در کدام لایه" است

بافت نرم پیشانی انسان در درجه اول به سه لایه تقسیم می‌شود. اولاً، «لایه عمیق (پشت ماهیچه جبینی)» روی پوست استخوان جبینی؛ دوماً، «لایه میانی (درون ماهیچه جبینی)» با جریان خون فراوان؛ و سوماً، «لایه سطحی (بافت زیرپوستی)» بین پوست و ماهیچه جبینی. پوست پیشانی ضخیم‌ترین پوست صورت است، و پارگی‌هایی از پوست به طرفین به سمت ماهیچه جبینی امتداد دارند.

برای چین‌های افقی عمیق پیشانی، تکنیکی با استفاده از اسید هیالورونیک بازسازی‌شده (رقیق‌شده) (برای مثال، رقیق‌شده به غلظت 16 میلی‌گرم/میلی‌لیتر با لیدوکائین 1% و اپی‌نفرین) تزریق مستقیم به عمق چین‌ها (تقریباً در سطح میان‌پوستی) با استفاده از تکنیک پیوند سریالی گزارش شده است. از سوی دیگر، برای افت حجم گسترده در شقیقه‌ها و پیشانی، رویکرد به لایه‌های عمیق‌تر (مثل بالای پوست استخوان) برای ایجاد حمایت ساختاری مهم است.

«در کجا و در چه عمقی تزریق کنیم» — این همان چیزی است که نتایج را تعیین می‌کند، و در همان‌زمان، ریسک‌های مورد بحث بعدی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

اسید هیالورونیک در مقابل پیوند چربی خودگین — کدام یک برای شما مناسب است؟

در بازسازی حجم پیشانی و شقیقه، کنار تزریق اسید هیالورونیک، «پیوند چربی خودگین (پیوند چربی)» اغلب مقایسه می‌شود. ممکن است به نظر برسد «ایمن اگر از چربی خود استفاده کنید»، اما واقعیت تا حدی پیچیده‌تر است.

جذابیت و واقعیت پیوند چربی خودگین

از زمانی که پیوند چربی اولین بار توسط دکتر نویبر در سال 1893 گزارش شد، به دلیل سهولت برداشت، حجم فراوان، و عدم واکنش‌های رفض، این تکنیک رایج شده است. بافت چربی خودگین است، کاملاً با بدن سازگار است، به‌طور طبیعی با بافت میزبان یکپارچه می‌شود، و گفته می‌شود دارای خصوصیات پرکننده ایده‌آل است که احتمالاً نتایج «دائمی» را فراهم می‌کند.

در تکنیک نماینده «پیوند چربی ساختاری»، سوزن کند (کانول) از طریق برش 2 میلی‌متری وارد می‌شود، و چربی فقط هنگام بیرون‌کشیدن کانول تزریق می‌شود، و آن را در صفحه بافتی طبیعی قرار می‌دهند تا بافت میزبان دور چربی فروپاشی کند. در صورت، حداکثر مقدار چربی معمولاً قرارگرفته در یک برداشت کانول1/10 میلی‌لیتر.

بزرگ‌ترین چالش پیوند چربی — چرا نرخ «پیوند» «موضوعی شانسی» است؟

این نکتهای است که بسیاری از بیماران پس از جراحی متعجب می‌شوند.

بزرگ‌ترین نقص تزریق چربی خودگینی این است کهنرخ جذب غیرقابل‌پیش‌بینیو تغییرپذیری در نرخ پیوند (Chou 2017, Lv 2020). طبق نظریه دکتر کاروپانادا در سال 1993، بافت چربی منتقل‌شده باید تغذیه خود را از طریق اسمز از سیال بافت اطراف تامین کند تا زمانی که نئوواسکولاریزاسیون مویرگ‌ها اتفاق بیفتد.

به همین دلیل، فقط بافتی که در1.5±0.5 میلی‌متراز لبه چربی منتقل‌شده قرار دارد می‌تواند زنده بماند و نرخ بقا تاکید می‌شود که تقریباً40%اگر گلبول‌های چربی بزرگ (بسته‌ها) با شعاعی بیش از 2 میلی‌متر تزریق شوند، بخش مرکزی تغذیه کافی دریافت نمی‌کند و خطر نکروز و ذوب‌شدن چربی مرکزی به دلیل شرایط ایسکمی و هیپوکسی طولانی‌مدت وجود دارد. این دلیل اولیه تشکیل گره (گره‌ای) و کیست پس از تزریق چربی است.

پس، داده‌های عینی چه نشان می‌دهند؟

یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز در مورد نرخ حفظ حجم پیوند چربی صورت (بر اساس مطالعات با دقت انتخاب‌شده از2,138سوابق) نکات زیر را آشکار می‌کند:

• در اندازه‌گیری حجمی، یکتفاوت آماری معنی‌دار وجود دارد (p = 0.01)بین اندازه‌گیری‌های اسکن سه‌بعدی و سی‌تی، و سی‌تی ممکن است میزان اقامت را بیش‌برآورد کند
• در مورد تکنیک‌های پردازش چربی (گریز از مرکز، فیلتراسیون، ته‌نشینی)، هیچ شواهد واضحی برای برتری یکی وجود ندارد، اما گروه‌های گریز از مرکز و فیلتراسیون تمایل به نتایج بهتر نسبت به گروه ته‌نشینی دارند
• تزریق چربی دومتمایل به داشتن میزان اقامت (take-rate) بسیار بیشتر نسبت به تزریق اول دارد

MAFT—یک پیشرفت فنی: «تزریق ریز»

برای غلبه بر این چالش‌ها، «کاشت چربی خودکار ریزدانه‌ای (MAFT)» توسعه یافت.

با استفاده از تجهیزات دقت اختصاصی (MAFT-GUN)، با هر فشار تریگر،1/60–1/240 mL(در درجه اول 1/120 میلی‌لیتر، یا 0.0083 میلی‌لیتر در پیشانی) از ذرات چربی بسیار ریز به‌طور مداوم تزریق می‌شوند.

نتایج چگونه بود؟178 بیمار (167 زن، 11 مرد)موضوع یک مطالعه بالینی در مورد MAFT بودند. در یک پیگیری در طی میانگین34 ماه، هیچ عوارضی مانند آسیب عصبی‌عروقی، نکروز پوست، آبسه، تشکیل گره یا کلسیفیکاسیون مشاهده نشد، و83.1% از بیماران نتایج مطلوب را نشان دادند("بسیار راضی" 34.8%، "راضی" 48.3%)، بر اساس گزارش‌ها.

بنابراین کدام یک را انتخاب کنید—هسته مقایسه

در حالی که تزریق چربی به دنبال نتایج دائمی است، اسید هیالورونیک موقتی است اما دارای مزایای واضح: نتایج قابل پیش‌بینی‌تر هستند و زمان بهبودی کوتاه‌تر است. پرکننده‌های اسید هیالورونیک (به‌ویژه محصولات با ویسکوالاستیسیتی و چسبندگی بالا) در بالابردن بافت و پشتیبانی ساختاری عالی هستند.

با این حال، داده‌هایی نادیده گرفته‌شده وجود دارند. بر اساس گزارشی که از ادبیات گذشته استناد می‌کند (Lee SK, 2015)، در تزریق پرکننده به پیشانی، نرخ‌های عوارض گزارش‌شده شامل واکنش‌های آلرژیک (25%)، مهاجرت مواد پرکننده (12.5%)، نکروز و امبولیسم از تزریق (25%)، گرانولوما بدنه خارجی (37.5%) و موارد دیگر هستند. علاوه بر این، محصولات اسید هیالورونیک حاوی عوامل Cross-linking هستند (مانند BDDE)، و قطعات کوچک اسید هیالورونیک دارای خطرات ذاتی برای ایجاد التهاب و اثرات نامطلوب مانند سرخی، ادم خفیف، خونریزی، خارش و درد هستند.

با این حال، تفاوت تعیین‌کننده‌ای در اینجا ظاهر می‌شود—پرکننده‌های اسید هیالورونیک مدرن دارای یک مقابل به نام "هیالورونیداز" (تزریق حل‌کننده) هستند (DeVictor 2021). اینکه چرا این مسئله اهمیت دارد در بخش بعدی به تفصیل شرح داده خواهد شد.

وحشتناک اگر ندانید—واقعیت خطرات "کوری و سکته" که در تزریق شقیقه و پیشانی نهفته است

این مهم‌ترین بخش این مقاله است.

در پزشکی زیبایی، تزریق به شقیقه یا پیشانی یک "روش پرخطر" در نظر گرفته می‌شود. بزرگ‌ترین دلیل این است کهشبکه عروقی بسیار پیچیده‌ای که از قسمت فوقانی صورت می‌گذرددر محل قرار دارد.

رگ‌های خونی قسمت فوقانی صورت "در دو سیستم متصل هستند"

صورت از دو سیستم تامین خونی دریافت می‌کند: سیستم شریان کاروتید داخلی (ICA) و سیستم شریان کاروتید خارجی (ECA)، و این رگ‌های خونی در قسمت فوقانی صورت اتصالات پیچیده‌ای را تشکیل می‌دهند (آناستوموز عروقی). برای مثال، شریان تروکلئار و شریان فوق مداری، که از شاخه‌های انتهایی شریان چشمی هستند، در ناحیه گلابلا وجود دارند، و رگ‌های خونی مانند شریان صدغی سطحی از ناحیه شقیقه می‌گذرند.

اگر فیلر یا چربی به‌طور اتفاقی به درون شریان تزریق شود، ماده ممکن است به‌دلیل فشار تزریق به‌صورت برگشتی در درون شریان جریان یافته و به سیستم شریان کاروتید داخلی برسد. پس از تخفیف فشار تزریق، مواد آمبولیک (اسید هیالورونیک یا چربی) توسط جریان خون حمل شده و می‌توانند رگ‌های خونی بسیار مهمی مانند شریان چشمی یا شریان مغزی را مسدود کنند.

واقعیت نگران‌کننده‌ای که داده‌های بالینی 61 بیمار آن را آشکار کردند

این تئوری نیست. به داده‌های واقعی نگاه کنید.

در یک مرور سیستماتیک از آمبولیسم شریانی (AE) که پس از تزریق چربی صورت رخ می‌دهد، داده‌های61 بیماربا میانگین سن33.56±11.45 سالبه‌طور دقیق تجزیه و تحلیل شدند. اگرچه این داده‌ها به‌تزریق چربی مربوط می‌شود، مکانیسم وقوع در تزریق اسید هیالورونیک یکسان است، بنابراین نشان‌دهنده‌ای مهم از خطر محل‌های تزریق است.

• خطرناک‌ترین محل‌های تزریق:رایج‌ترین محل‌های تزریق که منجر به آمبولیسم شریانی شدند "فقط گلابلا یا مناطق متعدد صورت (صورت کامل و غیره)" بودند (هر کدام26.2%، n=16/61). به‌دنبال آن "شقیقه‌ها" (16.4%، n=10/61)، و "پیشانی" (14.8%، n=9/61)——اعداد به‌وضوح نشان می‌دهند که مناطق پیشانی و شقیقه چقدر پرخطر هستند
• میانگین حجم تزریق‌شده:میانگین حجم تزریق در هنگام بروز آمبولیسم برابر بود با21.5±21.5 میلی‌لیتر.
• علائمی که ایجاد شد:نقص بینایی (کاهش بینایی یا کوری) بیشترین موارد گزارش‌شده بود (41.4%, n=24/58)، به دنبال آن اختلالات عصبی (مانند از دست دادن هوشیاری یا فلج نصفی) ()34.5%, n=20/58)، و مواردی که در آن هم نقص بینایی و هم اختلالات عصبی رخ داده بودند نیز به22.4%(n=13/58) رسید
• محل شریان مسدود شده:مسدودیت شریان چشمی (OA) در43.3%(n=26/60) رخ داد، مسدودیت شریان مغزی قدامی یا شریان مغزی میانی (CA) در18.3%(n=11/60)، و مسدودیت هر دو در23.3%(n=14/60)
• پیش‌آگهی نهایی:بسیاری از این عوارض منجر به پیامدهای بسیار جدی می‌شوند، از جمله کوری دائمی، اختلالات عصبی شدید (سکته)، یا مرگ

درک عوارض خفیف تا متوسط

اگرچه با خطرات بزرگ‌تر پنهان می‌شود، آگاهی از عوارض جانبی شایع‌تر نیز مهم است. عوارض جانبی شایع تزریق اسید هیالورونیک شامل سرخی گذرا، ادم (تورم)، کبودی، و درد یا بی‌راحتی در محل تزریق است. اگرچه داده‌ها از جراحی غیر‌جراحی بینی (NSR)، عوارض ناشی از پرکننده‌های اسید هیالورونیک شامل کبودی (1.58%), هماتوم (0.13%）و موارد دیگری گزارش شده‌اند (DeVictor 2021). علاوه بر این، خطر غیرصفری از واکنش‌های حساسیتی موقتی، گرانولوماهای تاخیری و تشکیل گره‌های انجمنی پس از تزریق اسید هیالورونیک وجود دارد (Kim 2020, DeVictor 2021).

بنابراین چگونه ایمن بمانیم — 4 اقدام ایمنی ضروری برای کاهش خطر

اکنون که ما خطرات را درک کردیم، سؤال مهم بعدی این است: "چگونه از این خطرات جلوگیری کنیم؟"

هیچ راهنمای درمان استانداردی برای انسداد شریانی ناشی از تزریق در قسمت بالای صورت وجود ندارد. در حالی که اسید هیالورونیک دارای هیالورونیداز به عنوان عامل حل‌کننده است،هیچ عامل مقابل‌کننده معادلی برای امبولیزم چربی وجود نداردبنابراین، پیشگیری یک بنیاد مطلق است، به خصوص در کاشت چربی.

1. استفاده از سوزن‌های کند (کانولاهای کند) و اندازه‌بندی مناسب

ضخامت و شکل سوزن مستقیماً با خطر سوراخ شدن دیواره رگ همبستگی دارد. کانولاهای کند با نوک گرد نیاز به نیروی بیشتری برای نفوذ به دیواره رگ‌های خونی در مقایسه با سوزن‌های تیز (سوزن‌های پزشکی) دارند، و این پایه‌ای نظری برای کاهش خطر تزریق داخل رگی فراهم می‌کند. علاوه بر این، کانولاهای بزرگ‌تر (ضخیم‌تر) (برای مثال،18 gaugeو موارد دیگر) از سوزن‌های نازک‌تر ایمن‌تر در نظر گرفته می‌شوند. با این حال، حتی هنگام استفاده از کانولاها، گزارش‌هایی از انسداد شریانی وجود دارد، بنابراین کاملاً بدون خطر نیست.

2. کنترل سرعت، فشار و حجم تزریق — هر سه باید مدیریت شوند

برای جلوگیری از جریان برگشتی به عروق خونی در هنگام تزریق، تزریق با سرعت بسیار کند و فشار کم ضروری است. برای هر مسیر تزریق،0.1 cc یا کمترتزریقات کوچک حجم متوالی (الیکوتها) توصیه می‌شوند. علاوه بر این، در حالی که «آزمایش آسپیراسیون»—عقب‌کشیدن پیستون سرنگ قبل از تزریق برای تأیید عدم برگشت خون—توصیه می‌شود، قابل‌اعتماد بودن آن در مطالعات حیوانی و تنظیمات مشابه کامل نیست (خون ممکن است علی‌رغم قرار گرفتن سوزن در درون عرق بیرون نکشیده شود)، و نباید تنها به آزمایش آسپیراسیون تکیه کرد (طبق توصیات ایمنی Trevidic 2022 برای تزریق اسید هیالورونیک).

3. رویکرد دقیق به لایه‌های درست آناتومیکی

جلوگیری از نواحی با عروق خونی متراکم بسیار مهم است. در پیشانی و شقیقه‌ها، رویکرد معمولاً شامل تزریق عمیق در صفحات نسبتاً ایمن‌تری است که عروق کمتری دارند، مانند بالای پریوست (لایه عمیق‌تر)، برای بازسازی حجم ساختاری. جراح باید درک کاملی از آناتومی سه‌بعدی عروق خونی و ساختار لایه‌ای صورت داشته باشد.

4. پروتکل پاسخ فوری هیالورونیداز — این بزرگ‌ترین قوت اسید هیالورونیک است

این دقیقاً همان جایی است که بزرگ‌ترین مزیت انتخاب اسید هیالورونیک نهفته است. اگر گرفتگی عروقی مشکوک باشد (سفیدی پوست، درد شدید، ناهنجاری‌های بینایی و غیره)، تزریق فوری محلی هیالورونیداز می‌تواند اسید هیالورونیک را تجزیه کند و پیشرفت نکروز بافت یا از دست رفتن بینایی را متوقف کند. مطالعات متعددی موارد را گزارش کرده‌اند که در آن‌ها مصرف زودرس هیالورونیداز پس از ظهور نشانه‌های ایسکمیعوارض دائمی را جلوگیری کرد(DeVictor 2021).

«گزینه حل کردن آن» — این شاید بنیادی‌ترین تفاوت بین اسید هیالورونیک و پیوند چربی است.

خلاصه این مقاله

• احیا و نئوکلاژنز:اسید هیالورونیک صرفاً یک پرکننده حجم نیست؛ با کشش ماتریکس خارج سلولی، فیبروبلاست‌ها را تحریک می‌کند و خودتولیدی کلاژن را تقویت می‌کند—که عملکرد یک «بوستر پوستی» دارد
• تفاوت با پیوند چربی:پیوند چربی خودرسی می‌تواند نتایج نیمه‌دائمی ارائه دهد، اما نرخ جذب ناپیش‌بینی است و خطر تشکیل گره از ناکروز مرکزی وجود دارد. آخرین روش MAFT بسته‌های فوق‌العاده کوچک 1/120 میلی‌لیتر را تزریق می‌کند تا پیوند شدن و ایمنی را بهبود بخشد. برعکس، در حالی که نتایج اسید هیالورونیک موقتی است، آنها آسانی قابل پیش‌بینی هستند، و وجود آنزیم محلول‌کننده (هیالورونیداز) در مورد اضطرار یک مزیت بزرگ است
• پیشانی و معابد مناطق پرخطر هستند:با توجه به شبکه عروقی پیچیده در این منطقه، تزریق ناخواسته داخل‌شریانی می‌تواند باعث جریان برگردان به شرایین چشمی یا مغزی شود که خطر عوارض بسیار جدی مانند نابینایی یا سکته مغزی را ایجاد می‌کند. داده‌های بالینی نشان می‌دهد که معابد (16.4%) و پیشانی (14.8%) مکان‌های اصلی رویدادهای انسداد شریانی هستند
• شرایط ضروری برای درمان ایمن:دانش کامل آناتومی، استفاده صحیح از کانولاهای کند، تزریق آهسته با فشار پایین و حجم‌های کوچک، و پاسخ سریع هیالورونیداز در صورت عوارض، کلیدهای مطلق برای جلوگیری از حوادث غیرقابل‌برگشت هستند

«برای من چه‌طور خواهد بود؟»

یک مشاوره رایگان رزرو کنید

ما در فروش تهاجمی درگیر نمی‌شویم. لطفاً با آرامش با ما تماس بگیرید.

منابع

1. Ma Y, Jin M, Zhen Y, et al. Advances of Hyaluronic Acid Nasal Injection Techniques and Complications: A Systematic Review. Aesthetic Plastic Surgery. 2025DOI
2. Ma Y, Jin M, Zhen Y, et al. Advances of Hyaluronic Acid Nasal Injection Techniques and Complications: A Systematic Review. Aesthetic Plastic Surgery. 2025DOI
3. Liew S, Scamp T, de Maio M, et al. Efficacy and Safety of a Hyaluronic Acid Filler to Correct Aesthetically Detracting or Deficient Features of the Asian Nose: A Prospective, Open-Label, Long-Term Study. Aesthetic Surgery Journal. 2016DOI
4. Rho N, Youn C, Youn S, et al. A comparison of the safety, efficacy, and longevity of two different hyaluronic acid fillers in filler rhinoplasty: A multicenter study. Dermatologic Therapy. 2021DOI
5. Trevidic P, Kim H, Harb A, et al. Consensus Recommendations on the Use of Hyaluronic Acid–Based Fillers for Nonsurgical Nasal Augmentation in Asian Patients. Plastic & Reconstructive Surgery. 2022DOI

نویسنده این مقاله

Hiromitsu Nakamuraپزشک، درمانگاه گینزا

درمانگاه‌های Zetith Beauty Clinic Ginza و Shinsaibashi Osaka و Fukuoka

با سابقه ارائه‌های تحقیقی در کنفرانس‌های علمی داخلی و بین‌المللی، او درگیر هدایت فنی و آموزش در تمام مکان‌های Zetith Beauty Clinic است. او در پزشکی زیبایی دقیق مبتنی بر شواهد آناتومیکی تخصص دارد و به دنبال نتایج طبیعی متناسب با ساختار استخوانی و ترکیب بافتی هر فرد است.