لیفت با نخ: هنگام انتخاب پزشک به چه نکاتی باید توجه کنید؟ سؤالاتی که باید بپرسید

آنچه باید از قبل تأیید کنید این است که کلینیک چگونه با موقعیت‌هایی که طبق پیش‌بینی پیش نمی‌رود رفتار می‌کند. در یک مشاهده‌ای که یک گروه جراحی زیبایی شناسی 342 بیمار خود را بررسی کرد، فرورفتگی پوست در 11.7%، احساس نخ در 2.3%، و عدم تقارن موقت در 0.9% موارد رخ داد[1]. اگر بپرسید که چه کسی شما را معاینه خواهد کرد و آنها چگونه پاسخ خواهند داد، با فرض اینکه ممکن است عوارض رخ دهد، معیارهای انتخاب شما واضح خواهد شد.

چه نوع عوارضی رخ می‌دهد و چقدر اغلب؟

رایج‌ترین آن فرورفتگی پوست است، به دنبال آن احساس نخ و عدم تقارن موقت. در مشاهده‌ی 342 بیمار، فرورفتگی در 40 بیمار (11.7%)، احساس نخ در 8 بیمار (2.3%)، و عدم تقارن موقت در 3 بیمار (0.9%) رخ داد[1]. در همان آمار، عوارض جدی مانند عفونت یا آسیب عصب مشاهده نشد[1]. با این حال، این داده‌ها از یک گروه است و ارقام لزوماً برای تمام مراکز یکسان نیستند[1].

آیا تعداد بیشتر موارد به طور خودکار بیانگر ایمنی بیشتر است؟

شما باید اینها را به‌طور جداگانه در نظر بگیرید. داده‌های چندمرکزی موارد بیش از 110,000 را پوشش می‌دهند[1]، اما هیچ داده‌ای نشان نمی‌دهد که بین تعداد دفعاتی که یک جراح عمل انجام می‌دهد و میزان کاهش عوارض چه رابطه کمی وجود دارد. همان گزارش یادآوری می‌کند که خطر عوارض در بیماران بالای 50 سال افزایش می‌یابد و رضایت بلندمدت کاهش می‌یابد[1]به‌جای نگاه کردن به تعداد موارد، مفیدتر است که ببینید آیا پزشک می‌تواند خطرات خاص سن و وضعیت شما را با اعداد و ارقام مشخص توضیح دهد.

چطور می‌توان فهمید که یک پزشک آناتومی را درک می‌کند؟

به‌این می‌رسد که آیا می‌تواند در مورد ناحیه‌های آناتومیکی خطرناک و ابزارهای مورد استفاده برای اجتناب از آنها بحث کند. یادداشت شده است که خونریزی بیش از حد ممکن است رخ دهد و نیاز به مدیریت فوری داشته باشد، و اینکه آسیب به شاخه‌های عصب صورتی می‌تواند منجر به فلج موقت یا دائمی شود[2]استفاده از کانولاهای با نوک کند و رعایت مناطق ایمن آناتومیکی تأسیس‌شده از طریق تحقیقات آناتومیکی به‌عنوان اقدامات مقابله‌ای ذکر شده‌اند[2]برخی از گزارش‌ها تکنیک‌های ملایم‌تری را توصیه می‌کنند که کانولاها را بر بالای سوزن‌ها ترجیح می‌دهند[3].

موارد نادر نیز مستند شده‌اند. پس از عمل‌های جراحی در ناحیه زیر فک، گزارش‌شده است که فشردگی عصب گلوفارنکس منجر به افزایش فشار خون شده است، و این به‌عنوان یک عارضه ناشناخته قبلی برای نظارت پرچم‌گذاری شده است[4]اگرچه فراوانی آن کم است، اما آگاهی پزشک از چنین گزارش‌هایی اغلب در نحوه پاسخ‌دهی به سؤالات شما نمایان می‌شود.

بیماران نارضایتی چه نقاط مشترکی داشتند؟

سن و تعداد نخ‌های درج‌شده. در تجزیه‌وتحلیل چندمرکزی بیماران ناراضی پس از لیفت با نخ PDO، کسانی که 43 سال یا بیشتر داشتند و کسانی که بیش از 10 نخ درج کرده بودند، بیشتر برای پیگیری بازگشتند و احساس کردند که نتایج ناکافی بود[5]این نشان می‌دهد که افزایش تعداد نخ‌ها لزوماً رضایت را افزایش نمی‌دهد.[5]باید از قبل در مورد طرح درمان سؤال کنید: چند نخ، کجا قرار داده می‌شوند، و در چه جهتی.

آیا می‌توانید در مورد اینکه چه اتفاقی می‌افتد اگر عوارض ایجاد شود صحبت کنید؟

تفاوت در این است که آیا کلینیک داری گزینه‌های پاسخ متنوعی است. در گزارشی که عوارض را خلاصه می‌کند، آمده است که ممکن است نیاز به روش‌های تحت راهنمایی سونوگرافی یا در موارد شدید، مداخله جراحی باشد.[3]تحقیقات نشان داده‌اند که ضخامت نخ پس از قرارگیری از طریق ارزیابی سونوگرافی تغییر می‌کند، و توضیحات باید با فرض اینکه شرایط در طول زمان تغییر می‌کند، صورت پذیرد.[6]تأکید شده است که کلینیک باید از قبل در مورد شرایط غیرمنتظره، از جمله نخ‌هایی که به حفره دهان نفوذ کنند، ارتباط برقرار کند.[7].

نکاتی که در مشاوره باید تأیید کنید

لیفت با نخ در کتاب‌های درسی به‌عنوان تکنیکی کم‌تهاجمی توصیف می‌شود که در آن نخ‌های خار‌دار از طریق پوست درج می‌شوند تا بافت‌های نرم صورت و گردن را بالا بکشند.[8]از منظر کیفیت تحقیق، بررسی‌های سیستماتیک متذکر شده‌اند که بسیاری از گزارش‌ها شامل تعداد موارد کم و دوره‌های مشاهده کوتاه هستند، که نشان‌دهنده کمبود ارزیابی عینی است.[9]از آنجایی که این حوزه‌ای با درجات متفاوت اطمینان است، تفصیل توضیحات به‌طور مستقیم منعکس‌کننده رویکرد کلینیک است.

در مشاوره، تأیید کنید که ریسک‌های خاصی بر اساس سن و وضعیت شما چگونه است و چقدر افزایش می‌یابد، کسی که اگر تورم یا فرورفتگی ایجاد شود شما را معاینه می‌کند و چه زمانی، و وقتی ملاقات بعدی شما برنامه‌ریزی می‌شود. اگر پاسخ تنها در «نگران نباشید» متوقف شود، ایمن‌تر است که سؤالات بیشتری کنید.