درمان‌های خوراکی و موضعی منیزما: از کجا تهیه کنید؟ انتخاب بر اساس تشخیص و نظارت بر عوارض جانبی

درمان‌های خوراکی و موضعی منیزما باید از جایی تهیه شوند که پزشک علل زیربنایی بدتر شدن را بررسی کند، عوارض جانبی را نظارت کند و درباره نحوه ادامه درمان تصمیم بگیرد.[1]این به این دلیل است که هرچه یک داروی موضعی مؤثرتر باشد، احتمال اینکه عوارض جانبی بدون نظارت پزشک مشکل‌ساز شوند بیشتر می‌شود.[1]درمان خوراکی ترانکسام اسید نیز نیاز به نظارت دقیق‌تر عوارض جانبی را نشان داده است.[1].

آیا تشخیص منیزما را تأیید خواهند کرد و علل بدتر شدن را شناسایی خواهند کرد؟

ابتدا بررسی کنید که آیا کلینیک قبل از تجویز دارو، پوست و وضعیت بدن را معاینه می‌کند. منیزما هایپرپیگمنتاسیون سخت‌درمان است که با اشعه ماوراء بنفش و هورمون‌های زنانگی بدتر می‌شود.[2]نور خورشید، هورمون‌ها، بارداری و ترکیب بدنی به‌عنوان علل اصلی نام‌برده می‌شوند.[1].

بنابراین، توصیه‌های متخصصین تعیین می‌کنند که شناسایی و درمان اولیه عوامل بدنی و اجرای اقدامات حفاظت از خورشید بنیاد مراقبت را تشکیل می‌دهند.[1]به جای اینکه فقط داروی را دریافت کرده و بروید، بررسی کنید آیا کلینیک علل بدتر شدن را با شما بررسی خواهد کرد.

قبل از مصرف داروی خوراکی، آیا درباره بیماری‌های موجود و سابقه پزشکی شما سؤال خواهند کرد؟

همچنین مهم است که بررسی کنید آیا پزشک قبل از تجویز اسید ترانکسامیک درباره بیماری‌های موجود و سایر داروها سؤال می‌کند. اسید ترانکسامیک در اصل یک ضادانعقاد است و برای ملاسما خارج از نشان تجویز شده استفاده می‌شود.[3].

در مورد نگرانی‌های مربوط به لخته‌های خونی (ترومبوز)، تحقیقی که داده‌های بسیاری از مؤسسات پزشکی را بررسی کرد، هیچ رابطه گزارش‌شده‌ای بین ترومبوز و داروی ملاسما پیدا نکرد.[4]با این حال، نگرانی‌ها باقی است،[4]و پیشنهاد شده است که نظارت دقیق‌تری بر عوارض جانبی ضروری است.[1]درباره سابقه بیماری ترومبوتیک یا مصرف داروهای هورمونی صادقانه صحبت کنید.

آیا توضیحی در مورد عوارض جانبی داروی موضعی و مدت استفاده وجود دارد؟

داروی موضعی هیدروکینون به طور عام استفاده می‌شود اما دارای عوارض جانبی است. التهاب تماسی به آسانی رخ می‌دهد، و استفاده طولانی‌مدت می‌تواند منجر به اخروسیس شود، وضعیتی که در آن پوست آبی‌سیاه می‌شود.[5]برخی گزارش‌ها نشان می‌دهند این حالت می‌تواند با استفاده بیش‌تر از 6 ماه رخ دهد.[6].

استفاده طولانی‌مدت از هیدروکینون 3 تا 5% تمایل دارد تحریک ایجاد کند، که می‌تواند به طور متناقضی منجر به افزایش رنگدانه پس‌التهابی شود.[7]تریتینوئین همچنین اغلب باعث درماتیت تماسی، سرخی و ترک‌خوردگی پوست می‌شود؛ هنگام استفاده تنهایی برای ملاسما، می‌تواند 20 تا 40 هفته طول بکشد تا نتایج ظاهر شود.[7].

داروهای موضعی ترکیبی حاوی هیدروکینون، تریتینوئین و استروئید در دوران بارداری یا شیردهی توصیه نمی‌شوند.[8]اگر قصد بارداری داشته‌باشید، این را در ابتدای مراجعه به کلینیک اطلاع دهید.

آیا می‌توانید نحوه مدیریت درمان پس از بهتری‌یافتن را بحث کنید؟

از آنجا که ملاسما حتی پس از بهتری‌یافتن تمایل به عود دارد، توانایی مشاوره درباره نگهداری یک عامل مهم برای مقایسه است. توصیه‌های متخصصان شامل برنامه‌ریزی درمان نگهداری پس از بهتری و تبدیل بین داروهای حاوی هیدروکینون و بدون هیدروکینون است.[1].

در آزمایشی که 60 زن را مقایسه کرد، اثربخشی داروی موضعی اسیدترانکسامیک و هیدروکینون مشابه بود.[9]گروه اسیدترانکسامیک هیچ عارضه جانبی نشان نداد، در حالی که 10٪ از گروه هیدروکینون سرخی یا تحریک را تجربه کردند.[9]همچنین بپرسید آیا کلینیک می‌تواند به داروی دیگری تبدیل شود اگر یکی برای شما کار نکند.

از کجا دارو تهیه کنید؟ راهنمایی‌ها هنگام نامطمئن بودن

در حین مشاوره، درباره این نکات بپرسید:

تشخیص: آیا تصدیق می‌کنند که ملاسما است و علل تشدید را شناسایی می‌کنند؟[1][2]

سابقه پزشکی: قبل از تجویز دارو، آیا درباره سابقه بیماری ترومبوتیک یا استفاده از داروهای هورمونی می‌پرسند؟[3][4]

مدت زمان: آیا عوارض جانبی داروی موضعی و مدت استفاده را توضیح می‌دهند؟[5][6][7]

نگهداری: آیا می‌توانید درباره درمان نگهداری پس از بهتری یا تغییر داروها بحث کنید؟[1]

نوع درست دارو و مدت استفاده نمی‌تواند تنها از یک مقاله تعیین شود. در حین مشاوره، به پزشک اطلاع دهید که خال‌ها کی ظاهر شدند، شرایط پیشین شما، سایر داروهایی که می‌خورید و نقشه‌های بارداری‌تان، سپس نوع و مدت دارو را با پزشک بحث کنید.