جراحی گوش برجسته: چقدر عود ایجاد می‌شود؟ یافته‌های پژوهشی درباره اثربخشی و عوارض

در جراحی گوش برجسته (روشی که غضروف گوش را بازسازی می‌کند تا گوش به سر نزدیک‌تر شود)، یک فراتحلیل نشان داد که فاصله گوش از 27.1 میلی‌متر به طور میانگین به 15.4 میلی‌متر کاهش یافت[1]. عود در 2.8% و جراحی تجدید در 2.1% گزارش شد[1]. با این حال، در بزرگ‌سالان با غضروف محکم، عود بیشتر اتفاق می‌افتد[2].

جراحی گوش را تا چه اندازه به سر نزدیک‌تر می‌کند؟

فاصله بین گوش و سر به طور میانگین تقریباً نصف کاهش یافت. یک فراتحلیل از 18 مطالعه شامل 1,590 نفر (3,060 گوش) نشان داد که فاصله از لبه گوش تا سر از 27.1 میلی‌متر به طور میانگین به 15.4 میلی‌متر کاهش یافت[1].

دوره پیگیری میانگین 24.5 ماه بود[1]. سن میانگین افراد 16.0 سال بود و بیشتر کودکان و جوانان شرکت داشتند[1]. نتایج ممکن است مستقیماً برای جراحی بزرگ‌سالان قابل اجرا نباشند.

برخی گزارش‌ها نشان می‌دهند که پس از جراحی شکل‌دهی گوش مبتنی بر نخ، امتیاز کیفیت زندگی بهبود یافت و رضایت بالا بود[3].

تفاوت بین روش نخ و روش برش غضروف چیست؟

دو رویکرد اصلی وجود دارد: روش مبتنی بر نخ که تاق گوش را بدون برش غضروف ایجاد می‌کند، و روش‌هایی که غضروف را برش یا نشانه‌گذاری می‌کنند[3].

روش برش غضروف خطر بیشتری برای ایجاد سطح نامنظم گوش دارد[3]. روش نخ امکان بازسازی بدون ایجاد ندبات جراحی مرئی روی جلوی گوش را فراهم می‌کند[3].

تکنیک Mustardé (روش نمونه‌ای مبتنی بر نخ برای ایجاد تاق گوش) برای اثربخشی، ایمنی، رضایت و زمان عمل کوتاه ارزیابی می‌شود[4]. فراتحلیل‌ها نیز نتایج مطلوبی را با روش‌های حفاظت‌کننده غضروف نشان می‌دهند[1].

چه کسی بیشتر احتمال دارد که عود کند؟

عود نادر است، اما بیماران خاصی در معرض خطر بیشتری قرار دارند. در متاآنالیزها، عود در 2.8% رخ داد[1].

بزرگسالانی با غضروف محکم و آنهایی که ارتفاع گوش آنها از 5 سانتی‌متر بیشتر است نرخ‌های عود بالاتری را تجربه می‌کنند[2]متاآنالیزهای عوارض روش‌های حفظ‌کننده غضروف همچنین عود و جراحی مجدد را به عنوان عوارض احتمالی شناسایی می‌کنند[5].

چه عوارضی می‌تواند رخ دهد؟

شایع‌ترین آن بیرون‌زدگی نخ‌های باقی‌مانده در گوش از طریق پوست است. عوارض کل در 14.4% گزارش شد، و بیرون‌زدگی نخ 5.4% را تشکیل می‌داد[1].

بیرون‌زدگی نخ معمولاً بیش از یک سال پس از جراحی رخ داد و مدیریت آن نسبتاً ساده بود[4]عوارض دیگری گزارش‌شده شامل هماتوم، عفونت زخم، کلوئید و نکروز پوست است[5].

ملاحظه شده است که تفاوت‌های جمعیت‌های مورد‌مطالعه و روش‌ها تعیین ارقام دقیق را دشوار می‌سازد[5].

در مطالعاتی که از بی‌حسی موضعی استفاده می‌کردند، مدت زمان عمل کوتاه‌تر و کنترل درد بهتر نسبت به بی‌حسی عمومی بود[3].

قبل از جراحی چه چیزی باید تأیید کنید؟

در مشاوره، درباره نکات زیر سؤال کنید:

روش: نخ‌پایه یا برش غضروف[3]

عود: اینکه آیا محکمی غضروف و اندازه گوش شما بر خطر عود تأثیر می‌گذارند[2]

عوارض نخ: مدیریت اگر نخ‌ها بیرون‌زده شوند[1][4]

بی‌حسی: بی‌حسی موضعی یا عمومی[3]

نمی‌توان از این مقاله تنهایی تعیین کرد کدام روش برای گوش‌های شما مناسب است. در هنگام معاینه، محکمی غضروف و شکل گوش خود را ارزیابی کنید، و خطر عود و تفاوت‌های روش را برای وضعیت خود تأیید کنید.