رگ‌های خونی آبی رنگ روی صورت — آیا تزریق می‌تواند آن‌ها را از بین ببرد؟ آنچه تحقیقات درباره اسکلروتراپی آشکار کرده است و محدودیت‌های آن

اسکلروتراپی برای رگ‌های خونی ریز به عنوان یک گزینه درمانی درجه اول برای رگ‌های خونی ریز در پاها به شدت توصیه می‌شود و اثربخشی بیشتری نسبت به تزریق سالین دارد[1]. با این حال، اکثر تحقیقات جمع‌آوری شده در اینجا شامل رگ‌های خونی در پاها است، و نتایج یکسانی لزوماً روی صورت به دست نمی‌آید[1][2]. بازگشت عارضه و رنگ‌پذیری نیز باید در نظر گرفته شوند.

اسکلروتراپی بر روی کدام رگ‌های خونی موثر است؟

اسکلروتراپی درمانی است که در آن دارو به داخل رگ خونی تزریق می‌شود تا دیواره داخلی رگ را آسیب رساند و رگ را ببندد[3]. دارویی که معمولاً استفاده می‌شود پولیدوکانول است[4].

برای رگ‌های خونی ریز در پاها (تلاانژیکتازی مویرگی یا رگ‌های شبکه‌ای)، دستورالعمل‌ها به شدت اسکلروتراپی را با دارو‌های مایع یا کف‌دار توصیه می‌کنند.[1]گزارش شده است که پولیدوکانول اثربخشی مشابهی با سایر داروها دارد در حالی که درد کمتری ایجاد می‌کند.[1].

آیا اثر برای همیشه باقی می‌ماند؟

یک جلسه درمانی ممکن است کافی نباشد. در یک مطالعه‌ای که به طور میانگین 36 ماه (تقریباً 3 سال) پس از یک درمان تک رگ‌های خونی پا دنبال شد، بازگشت عارضه در تقریباً تمام 43 بیمار مبتلا به تلاانژیکتازی مویرگی مشاهده شد.[2].

در این مطالعه، تفاوتی در میزان بازگشت عارضه بر اساس نوع دارو استفاده شده وجود نداشت.[2]برای رگ‌های خونی صورت نیز، برنامه‌ریزی با فرض اینکه ممکن است درمان اضافی ضروری باشد آرام‌بخش است.

عوارض مانند رنگ‌پذیری با چه فراوانی رخ می‌دهند؟

رنگ‌پذیری به شکل لکه قهوه‌ای یک عارضه جانبی معمول مشاهده شده است.[5]با پولیدوکانول 0.25%، میزان‌ها 2–25% بود؛ با 0.5%، 12.5–67.9%؛ با 1%، 13–73%، با تمایل به افزایش با غلظت دارویی بالاتر.[5].

بیشتر تیرگی رنگدانه‌ای در عرض ۶–۱۲ ماه محو می‌شود، اما در ۱–۲ درصد موارد ممکن است پای‌دار بماند.[4]عروق خونی ریز جدید، معروف به «matting»، در ۱۵–۲۰ درصد رخ می‌دهند، و التهاب عروق خونی در ۴–۷٫۵ درصد گزارش شده است.[4].

مطالعات حیوانی نشان می‌دهند که محلول غلیظ می‌تواند عروق خونی ریه را آسیب برساند؛ منابع علمی استفاده از غلظت‌های پایین‌تر را توصیه می‌کنند.[3].

کدام نکات نیاز به توجه ویژه در درمان صورت دارند؟

تزریق در صورت، به‌خصوص حول چشم، به‌ندرت باعث انسداد عروق خونی می‌شود که منجر به گزارش‌های افتادگی پوست، سقوط پلک و از دست دادن بینایی شده است.[6]این گزارش درمان تزریقی صورت را به‌طور کلی پوشش می‌دهد و تنها به اسکلروتراپی محدود نیست.[6].

سیاهی زیر چشم بر اساس علت دسته‌بندی می‌شود: رنگدانه، عروق خونی، فرورفتگی، یا ترکیبی از این‌ها.[7]از آنجا که علت اغلب چند‌گانه است، درمان‌های متعددی اغلب ترکیب می‌شوند؛ نقطه شروع تشخیص اینکه آیا رنگ آبی واقعاً از عروق خونی ناشی می‌شود است.[7].

اسکلروتراپی یا لیزر—کدام را انتخاب کنم؟

برای عروق خونی ریز ساق، لیزر و اسکلروتراپی بهبود روشنی را نشان نمی‌دهند و لیزر ممکن است خطر تیرگی رنگدانه‌ای را کاهش دهد.[1]برای عروق خونی ریز صورت درمان‌شده با لیزر، فراتحلیل ۶ کارآزمایی شامل ۲۷۱ بیمار گزارش کرد که لیزر ۱۰۶۴ نانومتر بیش از ۹۵ درصد عروق خونی را از بین برد.[8].

با این حال، عود و بهبود ناقص نیز گزارش شده است.[8]با توجه به اینکه هر دو محدودیت‌هایی دارند، انتخاب بستگی به قطر و محل عرق دارد.

عروق خونی آبی ضخیم‌تر که به‌آسانی قابل دسترسی با سوزن باشند: اسکلروتراپی یک گزینه است.[1]

عروق خونی بسیار ریز (کمتر از ۱ میلی‌متر) یا اگر با داروی درون‌وریدی و تزریق احساس ناراحتی دارید: لیزر یک گزینه است.[1]

سیاهی زیر چشم: تعیین اینکه آیا علت عروق خونی، رنگدانه یا فرورفتگی است ابتدا مورد نظر قرار می‌گیرد.[7]

انتخاب اینکه اسکلروتراپی برای عروق خونی شما مناسب است یا لیزر بهتر است بستگی به قطر، عمق و محل عرق دارد و نمی‌تواند از یک مقاله انجام شود. در مشاوره، محل عروق خونی که نگران‌کننده است و هرگونه درمان قبلی را به پزشک اطلاع دهید و تعداد جلسات لازم و احتیاطات در برابر تیرگی رنگدانه‌ای را تأیید کنید.