جراحی گوش برجسته: کجا انجام دهیم؟ بر اساس توضیح تکنیک جراحی و آمادگی برای عود انتخاب کنید

جراحی گوش برجسته باید در کلینیکی انجام شود که قبل از انتخاب تکنیک جراحی، شکل گوش و استحکام غضروف را بررسی کند و درباره آمادگی برای عود (عود بیماری) و عوارض بخیه توضیح دهد.[1][2]بیش از 200 روش برای اصلاح گوش برجسته گزارش شده است که هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.[1]در بزرگسالان با غضروف سفت، عود احتمال بیشتری دارد و این امر بر انتخاب تکنیک تأثیر می‌گذارد.[3].

آیا جراح قبل از تصمیم‌گیری درباره تکنیک، شکل گوش و غضروف را بررسی می‌کند؟

اولاً می‌خواهید تأیید کنید که جراح قبل از انتخاب روش، شکل گوش را به تفصیل دقیق بررسی می‌کند یا خیر. جراحی گوش برجسته به طور کلی در دو دسته قرار می‌گیرد: روش‌هایی که غضروف را برش می‌دهند تا شکل آن تغییر کند، و روش‌هایی که غضروف را محفوظ نگاه می‌دارند و با استفاده از بخیه یک چین ایجاد می‌کنند.[1].

روش‌هایی که غضروف را محفوظ نگاه می‌دارند عود کمی بیشتری دارند، اما گزارش‌ها نشان می‌دهد که نامنظمی‌های سطحی کمتری بر روی گوش ایجاد می‌کنند.[4]روش‌هایی که غضروف را برش می‌دهند الگوی معکوسی دارند—عود را می‌توان کاهش داد، اما نامنظمی‌های سطحی احتمال بیشتری دارند.[4].

بزرگسالان با غضروف سفت یا گوش‌هایی بلندتر از 5 سانتی‌متر گزارش شده‌اند که خطر عود بالاتری دارند.[3]از آنجایی که نتایج با هیچ روشی همیشه ثابت نمی‌مانند، رویکردی که شرایط گوش را به مراحل تقسیم می‌کند و روش را بر اساس آن تعیین می‌کند، پیشنهاد شده است.[5].

چه میزان عود رخ می‌دهد؟ می‌توانید درباره راه‌های جلوگیری از آن بحث کنید؟

عود بیشترین عارضه گزارش‌شده با روش‌های محفوظ‌کننده غضروف است.[2]درباره اعداد و اقدامات پیشگیرانه سؤال کنید. در یک تجزیه‌وتحلیل سال 2008 از 14 مطالعه درباره روش‌های محفوظ‌کننده غضروف شامل 2008 گوش، عود یا جراحی اصلاح‌شده در 4/27 درصد موارد رخ داد—تقریباً 4 نفر از 100 نفر.[2].

با این حال، در مطالعه‌ای که جراح یکسان بر 365 نفر عمل کرد، عود با روش چین تنها با بخیه 29/6 درصد بود.[1]با روش استفاده‌کننده از پرده پشت گوش، 6/5 درصد بود، و با روش ترکیبی، 8/5 درصد بود.[1]با این حال، این یک مطالعه معکوس‌نگر از یک مرکز واحد است و ممکن است اعداد یکسان در همه جا صادق نباشند.

عود زودهنگام اغلب زمانی رخ می‌دهد که بخیه‌ها از بافت عبور کنند و شل شوند، یا زمانی که بخیه‌ها پاره شوند.[6]از آنجا که خیوط به تدریج در طول 3–4 ماه شل می‌شوند، برخی مطالعات نشان می‌دهند که جراحان از تکنیک کشیدن تا حدودی بیشتر چین در طول عمل استفاده می‌کنند.[5].

اگر خیوط بیرون بیایند یا خون جمع شود چه باید کرد؟

همچنین شایسته است مقایسه کنید که آیا جراح می‌تواند درباره عوارض بعد از جراحی و نحوه مدیریت آن‌ها از قبل بحث کند. در همین تجزیه، خیوط برآمده از پوست در 2.46% موارد و هماتوم یا خونریزی در 1.34% رخ داد.[2].

با روش‌های حفظ کننده غضروف، خیوط بیرون آمدن از پوست شایع‌ترین عارضه است.[7]اگر هماتوم یا عفونت درمان نشود، می‌تواند غضروف آسیب ببیند یا برش باز شود، بنابراین معاینه فوری مهم است.[5]تشکیل کلوئید یا اسکار نمایان می‌تواند بعداً ظاهر شود.[8].

آیا جراح سهولت جراحی تجدیدی را در صورت نیاز مقایسه و توضیح می‌دهد؟

سهولت جراحی تجدیدی نیز بسته به روش متفاوت است. نرخ عوارض کلی بین روش‌های حفظ کننده غضروف و روش‌های با امتیاز غضروف تفاوت معنی‌داری نداشت.[2].

با این حال، گزارش‌شده است که جراحی تجدیدی با روش‌های حفظ کننده غضروف آسان‌تر است.[2]نامنظمی سطح حاصل از روش‌های برش غضروف توجه می‌شود که تصحیح بعدی آن دشوار است.[2]به همین دلیل، مهم است که بتوانید روند بعد از جراحی را نظارت کنید.[2].

کجا انجام دهید؟ راهنمایی اگر مطمئن نیستید

در طول مشاوره، دربارة نکات زیر سؤال کنید:

ارزیابی: آیا جراح شکل گوش و استحکام غضروف را بررسی می‌کند و روش مناسب را انتخاب می‌کند؟[3][4]

عود: آیا جراح درباره نرخ عود و اقدامات برای جلوگیری از آن بحث می‌کند؟[1][2]

عوارض: آیا جراح نحوه مدیریت خیوط بیرون آمدن یا هماتوم را توضیح می‌دهد؟[2][7]

پیگیری: جراح برای چه مدت پس از جراحی شما را نظارت می‌کند؟[2]

کدام روش برای گوش‌های شما مناسب است نمی‌تواند فقط از یک مقاله مشخص شود. در حین مشاوره، نگرانی‌های خود درباره برآمدگی گوش و هرگونه نامتقارنی و همچنین سابقه جراحی قبلی خود را به جراح اطلاع دهید، و درباره روش و نرخ عود مورد انتظار با او بحث کنید.